आकाशातील गर्द ढग

चित्र-आकाशातील गर्द ढग
वृषाली गोखले
जलद भरून आले
नभाकाश जलद वर्षतील धारा
ओलेती होईल वसुंधरा!
दीपा ठाणेकर
चिमणी चिमणी पाणी दे
कावळ्या कावळ्या वारा दे
या ओळी गात गात
पाटीला काळंकुटट करून
शिक्षणाचा श्रीगणेशा
गिरवणारी पिढी झाली गतकालीन...
नव्या को-या पुस्तकात स्वत:ला आणि शिक्षणाला शोधणारी स्मार्ट
पिढी तयार होऊ पाहतेय
जगाच्या स्पर्धेसाठी...
जिनं ए फाँर अँपल
बी फाँर बिग बाझार पाहिला आणि अनुभवलाही...
चिमणे तुझ्या एस फॉर स्पँरो पर्यंत येण्याची गरज कधी वाटलीच नाही मुलांना...
कारण त्यांची स्पँरो
त्यांनी चिवचिवतानाच पाहिली...
इंग्रजीत त्या चिवचिवीला  काय म्हणायचंय...?
तेच न उमगल्यामुळे
ते करू लागले पोपटपंची  एस फॉर स्पँरोचीच....
चिमणे दोष मुलांचा नाही गं..
कुठंतरी आम्हीच चुकलो,
तुझा चिवचिवणं,  अनुभवणं ,
तुझं बोलणं ,
निसर्गाच्या कुशीत शिरल्यावर तिथल्या भावंडाना ओळखायला,
समजून घ्यायला लागणारी संवेदनशीलता नाही शिकवता आली मोरल व्ह्यालुजमधूनही..
इतकंच काय आम्ही
आमच्या घरातल्या चिमण्यांचा आवाजही दाबून टाकला भ्रूणहत्या करून...
जागतिक चिमणी दिनाच्या
शाब्दिक चिवचिवीतून शुभेच्छा....
सविता गणेश
कधी कातर काया .....कधी निळसर माया ....मोही मना ही धुसर छाया
चातक झाली रे ही अवनी...हळुच दे सारुनी निळाई....रविलालीमा शोभु दे अंगणी.....
सविता करंजकर
चिऊताई चिऊताई अंगणात येत रहा...
चिवचिवाटानं अंगण खुलवत रहा..
चिऊताई चिऊताई अगं तू येत रहा...
बीजं नवनवीन रूजवत रहा...
रुजलेली बीजं अंकुरतील..
झाडं फळाफुलांनी बहरतील...
त्या झाडांवर नवनवी घरटी बनवत रहा...
चिऊताई चिऊताई तू येत रहा..
आम्ही ही तुझं स्वागत करु..
तुझ्या दाणापाण्याची सोय करू..
सिमेंटच्या जंगलातलं तुझं घरटं आम्ही जतन करू..
चिऊताई तुला कवितांमध्ये पुस्तकात कोंडणार नाही..
चिऊताई तू येत रहा..
आमच्या पुढच्या पिढीला घास भरवायला.चिऊताई , तू येत रहा..
स्मिता परदेशी
नभांगणी या दाटून आली
गर्दी मेघांची
दृश्य पाहण्या लगबग झाली
त्या रविकिरणांची
कृष्णमेघ हे आतुर झाले
वसुंधरेची लगबग चाले
रविकरही झाकोळून गेले
नभांगणाला व्यापून राही
प्रभा तरी त्यांची
आकाशीचे रम्य तेज ते
गर्भिणीचे जणू सोज्वळ रूपडे
गर्भभार पेलूनही हसरे
आतुर सृजना झाले...
       
कल्पना देशमुख
कुंदावल्या आकाशात
रवि झाकोळून गेला
वारा थैमान घालतो
सरी मोत्याच्या ग आल्या
        
          
सविता करंजकर
नीलनभाच्या प्रांगणात
आज नवे काही घडले...
धुंद सायंकाळी
आभाळाच्या डोळ्यात
जणू धुके दाटले...

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

निष्पर्ण झाड

Image
 चित्र-निष्पर्ण  झाड   प्रीती कामत तेलंग त्यजूनिया पर्णराशी, ना त्याची खंत उराशी फलद्रुप होता जन्म सार्थकी, उणे न काही मम भाग्यासी।  प्रो. भारती प्रभू पानगळच ती...          आशा निराशेच्या झोक्यासारखी                    कधी उधळुन संपलेली          कधी बहरण्या आसुसलेली.    अंजली जोशी निष्पर्ण देह जरी झाला कृतार्थ जन्म हा माझा जीव एकच जरी हा माझा शतबीज सृजने बरसला  वृषाली गोखले पानगळ होई,परि सुप्त बीजे, बदलला ऋतू फिरुनी वृक्ष सुपर्णे पुन्हा विराजे मोद बहरे,सृष्टीत बहरुनी  स्मिता परदेशी सृजनशील सख्या ..... त्यांच्या कल्पकतेचा दरवळ उत्साहाची बीजे स्फुरती नैराश्याची आपसुकच पानगळ            सविता करंजकर पर्णहीन तरी लक्ष करांनी तू देशी आम्हां फळे.. किमया  त्या निर...
Read more

मधमाशी पोळे

Image
दुसऱ्यासाठी करी कर्म... हाच यासाठी श्रेष्ठ धर्म.... डॉ.अस्मिता भस्मे  मधुर रसाचा संचय करण्या नित्य निरंतर कार्य करी षटकोनांचा मधुकोष भरण्या सदैव सज्ज मधुमक्षिका ही अनिता संपत लुगडे. शिक्षिका, चेंबूर हायस्कूल.   मधुघट मधुघट हा तो साक्षात् अमृत! निसर्गाची ही करणी अद्भुत! फुलामधिल ही *मधु* संपत्ती! पळती व्याधी आणि विपत्ति संघकार्य ते अपूर्व,रेखीव! योजन सुद्धा,असते आखीव! सारे शिस्तीत,सारे नियोजित! जमून येते सर्व सुसंगत! किमया ही तर नयनमनोहर! आपण शिकूया,कार्य खरोखर! वृषाली गोखले  मधमाशी एक कीटक अनेक प्रजाती यात मकरंद करी गोळा साठवण करी पोळ्यात     समुहात हिचे वास्तव्य     विनाविश्रांती चाले कार्य     मधमाशांचे संवर्धन करूनी     करा निसर्गास सहकार्य..!! सौ. कल्पना देशमुख  किती सुंदर पोळे बघता क्षणीच मन मोहे अदभुत किमया मधमाशीची पोळ्यावरती मेणाचा थर पोळ्या खाली मधुर मध खरी किमया तर निसर्गाचीच वंदना नागरगोजे धन्यवाद!! #ज्ञानभाषामराठीप्रत...
Read more

दवबिंदू आणि निसर्गचित्र

Image
 चित्र-दवबिंदू आणि निसर्गचित्र   मोक्षदा नूलकर पानावरती दवबिंदू चे कोंदण हे कोणी शिंपले अलगद धरणी मातेने प्रेमाने ते झेलले  सौ.चंदना कैलास उतेकर झिरपले असते अस्तित्व काळ्या आईच्या कुशीत विसावलो होऊन जलबिंदू अलवार हरित पर्णराशीत  सविता करंजकर पहाट समयी सखे साजणी दवबिंदूंचा सडा अंगणी.. जणू गळाली आकाशातून अलगद एक टपोरी चांदणी.. क्षणभंगुर जरी आयुष्य दिधले रुप देखणे किती लाभले.. त्यातच त्या दिनकराने त्या मोत्याला दर्पण केले...  अंजली जोशी रूपं तुझे आरस्पानी वर्ख चंदेरी रेखे रवी मातीमध्ये मिटण्या आधी जगशी घटिका सौंदर्यांची  दीपा ठाणेकर मातीच्या गर्भामध्ये कोरडा उन्हाळा, ढेकळा ढेकळामध्ये पडती शुष्ककळा, पर्ण हिरवे ,सुके ओलेत्या गारव्याचे, देती संजीवन झेलूनी थेंब अळवाचे, (शुष्ककळा नवीन शब्द तयार झाला असावा - काव्यतून , साहित्यातून काही नवीन शब्दाची भर घातली जात असते... जसे पुष्कळा वगैरे...)  अनिता लुगडे गवताचे पाते त्याचे दवबिंदूशी नाते धरतीचा अंकूर जणू आकाशाला भेटे  वृषाली गोखले काळी आई आसुसली, नवनिर्मितीचा ध्यास लागला! एकेक थे...
Read more