विठ्ठल


शुभांगी कदम

जो-तो शोधे
विठ्ठल आपुला
ठायी ठायी आहे
त्याचा वास..

रोजचीच देवा
आषाढी-कार्तिकी
चराचरी सकळ
माउली दिसे..

ज्याचा जैसा रंग
त्याला तैसा संग
रुपे मनोहर
घेई ऐसे..

विठ्ठला तू पाणी
सुखे गाई वाणी
अवकाश व्यापे
माय रुक्मिणी..

एक नादब्रह्म
सदा येवो कानी
अवघी पंढरी
विठुमय..

ज्याला त्याला भेटो
विठ्ठल मनीचा
तगमग सारी
विझूदेगा..

आगे विठाबाई
माय रखुमायी
दिसू देगा डोळा
संसार सुखाचा.
◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾

ऋतुजा गवस 

 विठ्ठल

पांडुरंग माझा |भक्तीचा भुकेला |
टाळ मृदुंगाला | आनंदला||१||

संतांचा मेळावा |त्याच्या चरणाशी |
जना उद्धारीशी | आशिर्वादे ||२||

एकोप्याची वारी| वारकरी दंग |
भजनात गुंग | भक्तगण ||३||

शाळाही पंढरी | विठ्ठल विद्यार्थी|
घडवू ज्ञानार्थी | सेवाव्रती ||४||

शाळा फुलवूनीू| संस्काराची शिधा |
करण्यास सदा | उपकारी||५||

दर्शनाची आस | मन घाली साद|
माऊलीचा ध्यास | अंतरंगी ||६||

जोडूनिया कर | हिच विनवणी |
रहावी धरणी | आनंदीत ||७||
◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾

अस्मिता भस्मे

ज्यांनी घेेतला माझा ध्यास ...
मी आहे तयांच्या आसपास...
◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾
           
स्मिता परदेशी

 धन्य धन्य तो विठ्ठल 
धन्य धन्य ती पंढरी
पहा जिच्या भेटीसाठी 
ओसंडली ही नगरी

समचरण पहाया 
विवेक लागतो धराया
मीपणाची ती जाण
विठूचरणी वहाया

रंग काळा त्या विठूचा
कळिकाळा लोटी दूर
भाव भक्तीचा कल्लोळ 
विरक्तीला आला पूर

विठू आले रे सारून 
गणगोत पाश माझे
उरी भेटली पंढरी
तुझे कुशल उमजे

आता फिरते माघारा
घेई माझा दंडवत
नुरे रूप गुणाची ती चाड
हेच वारीचे फलित.....
◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾

 वृषाली गोखले 

नादसोहळा

संतांची मांदियाळी जमली त्या राऊळात,

पाहिली,अनुभवली भक्ती,नामगजरात,

राऊळाच्या हरेक कमानीतून,
आकाश एकत्वाने भारित निर्गुण,

ते सनातन विश्वदर्शन
नादमय ते नामसंकीर्तन,

हृदयाकाशी भरून राही,
भक्तिविण संसार नाही,
◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾

वंदना नागरगोचे

 शिल्पकार जस जसा आकार करिती
तस तसा माझा विठू नजरेस
पडती
कधी आकार पूर्ण होई
तळमळ माझ्या जीवाला लागी
देवशयनी ला विराजमान होताच
सारा गाव आनंदाने नाचती
जय हरी विट्ठल
जय हरी विठ्ठल

#ज्ञानभाषामराठीप्रतिष्ठान
#माझीशाळामाझीभाषा
#चित्रकविता

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

निष्पर्ण झाड

Image
 चित्र-निष्पर्ण  झाड   प्रीती कामत तेलंग त्यजूनिया पर्णराशी, ना त्याची खंत उराशी फलद्रुप होता जन्म सार्थकी, उणे न काही मम भाग्यासी।  प्रो. भारती प्रभू पानगळच ती...          आशा निराशेच्या झोक्यासारखी                    कधी उधळुन संपलेली          कधी बहरण्या आसुसलेली.    अंजली जोशी निष्पर्ण देह जरी झाला कृतार्थ जन्म हा माझा जीव एकच जरी हा माझा शतबीज सृजने बरसला  वृषाली गोखले पानगळ होई,परि सुप्त बीजे, बदलला ऋतू फिरुनी वृक्ष सुपर्णे पुन्हा विराजे मोद बहरे,सृष्टीत बहरुनी  स्मिता परदेशी सृजनशील सख्या ..... त्यांच्या कल्पकतेचा दरवळ उत्साहाची बीजे स्फुरती नैराश्याची आपसुकच पानगळ            सविता करंजकर पर्णहीन तरी लक्ष करांनी तू देशी आम्हां फळे.. किमया  त्या निर...
Read more

मधमाशी पोळे

Image
दुसऱ्यासाठी करी कर्म... हाच यासाठी श्रेष्ठ धर्म.... डॉ.अस्मिता भस्मे  मधुर रसाचा संचय करण्या नित्य निरंतर कार्य करी षटकोनांचा मधुकोष भरण्या सदैव सज्ज मधुमक्षिका ही अनिता संपत लुगडे. शिक्षिका, चेंबूर हायस्कूल.   मधुघट मधुघट हा तो साक्षात् अमृत! निसर्गाची ही करणी अद्भुत! फुलामधिल ही *मधु* संपत्ती! पळती व्याधी आणि विपत्ति संघकार्य ते अपूर्व,रेखीव! योजन सुद्धा,असते आखीव! सारे शिस्तीत,सारे नियोजित! जमून येते सर्व सुसंगत! किमया ही तर नयनमनोहर! आपण शिकूया,कार्य खरोखर! वृषाली गोखले  मधमाशी एक कीटक अनेक प्रजाती यात मकरंद करी गोळा साठवण करी पोळ्यात     समुहात हिचे वास्तव्य     विनाविश्रांती चाले कार्य     मधमाशांचे संवर्धन करूनी     करा निसर्गास सहकार्य..!! सौ. कल्पना देशमुख  किती सुंदर पोळे बघता क्षणीच मन मोहे अदभुत किमया मधमाशीची पोळ्यावरती मेणाचा थर पोळ्या खाली मधुर मध खरी किमया तर निसर्गाचीच वंदना नागरगोजे धन्यवाद!! #ज्ञानभाषामराठीप्रत...
Read more

दवबिंदू आणि निसर्गचित्र

Image
 चित्र-दवबिंदू आणि निसर्गचित्र   मोक्षदा नूलकर पानावरती दवबिंदू चे कोंदण हे कोणी शिंपले अलगद धरणी मातेने प्रेमाने ते झेलले  सौ.चंदना कैलास उतेकर झिरपले असते अस्तित्व काळ्या आईच्या कुशीत विसावलो होऊन जलबिंदू अलवार हरित पर्णराशीत  सविता करंजकर पहाट समयी सखे साजणी दवबिंदूंचा सडा अंगणी.. जणू गळाली आकाशातून अलगद एक टपोरी चांदणी.. क्षणभंगुर जरी आयुष्य दिधले रुप देखणे किती लाभले.. त्यातच त्या दिनकराने त्या मोत्याला दर्पण केले...  अंजली जोशी रूपं तुझे आरस्पानी वर्ख चंदेरी रेखे रवी मातीमध्ये मिटण्या आधी जगशी घटिका सौंदर्यांची  दीपा ठाणेकर मातीच्या गर्भामध्ये कोरडा उन्हाळा, ढेकळा ढेकळामध्ये पडती शुष्ककळा, पर्ण हिरवे ,सुके ओलेत्या गारव्याचे, देती संजीवन झेलूनी थेंब अळवाचे, (शुष्ककळा नवीन शब्द तयार झाला असावा - काव्यतून , साहित्यातून काही नवीन शब्दाची भर घातली जात असते... जसे पुष्कळा वगैरे...)  अनिता लुगडे गवताचे पाते त्याचे दवबिंदूशी नाते धरतीचा अंकूर जणू आकाशाला भेटे  वृषाली गोखले काळी आई आसुसली, नवनिर्मितीचा ध्यास लागला! एकेक थे...
Read more